Annual International Training & Scientific Medical Congress of Students' Scientific Societies and Junior Doctors

Analiza rocznej oceny przeżycia pacjentów po implantacji ICD

Rok/Year: 2013
Sesja/Session: Cardiology

Pochodzenie/Origin: Uniwersytet Medyczny w Łodzi,
Opiekun pracy/Tutor: dr n. med. Michał Chudzik
Autorzy/Authors: Anna Zdanowicz (ann.zdanowicz@gmail.com),
Temat/Subject: Analiza rocznej oceny przeżycia pacjentów po implantacji ICD

Streszczenie po angielsku/Abstract in english:
Introduction:ICD is a recognised method of sudden cardiac death prevention, as primary as well as secondary prevention. The aim of the paper to analyse retrospectively the annual survival in the patients with ICD and to compare selected clinical echocardiographic, electrocardiographic and biochemical parameters between patients who survived and who did not survive a one-year period following the implantation. Methodology:Patients with ICD implanted as primary as well as secondary prevention in the Clinic of Electrocardiology of the Medical University of Łódź in 2007-2011 were included in the study. Next, on the basis of Local Population Register in the region of Łódź (Łódź voivodship) it was established which patients had died and how much time had passed between the implantation and their death. One-year mortality was assessed (regardless of the cause of death). Two groups of patients: the patients who did not survive one year (Group I) and those who survived that time period (Group II) were compared in terms of the following parameters: the patient’s age (age), arterial hypertension (HA), myocardial infarction (MI), diabetes mellitus (DM), serum creatinine (Cr), broad QRS complex on the electrocardiogram (QRS) and left ventricular ejection fraction (LVEF). Patients with CRT-D were not included in the analysis.Results:In the years 2007-2011, 458 first-time implantations of ICD were performed. 81,44% of the patients (373 people) were males. 25 patiens (5,45%) disappeared from the follow-up and were not included in further statistical analyses. 61,85 + 12,05 years was the mean age of the patients on the day of the implantation (minimum 17 years, maximum 87 years). The majority of the patients, 66,28% (287 people), also had a single-cave ICD implanted. He total mortality withn that period amounted to 17,32% (75 people) and annual mortality was 8,1% (35 people). The mean survival time was 1,31 + 1,06 years. Comparing the survivors with non-survivors, there were no significant differences in the following parameters: myocardial infarction 59,92% vs. 69,05% (p= 0,3388), HA 52,11% vs. 48,0% (p= 0,8545), DM 40,54% vs. 28,00% (p= 0,3119), serum creatinine 1,04 mg/dl vs.0,96 mg/dl (p= 0,4798), LVEF (35,76% vs. 30,55%, p= 0,389). There were significant differences in as well as in the mean age at which both compared groups had ICD implanted (60,79 years vs. 67,49 years, p= 0,0015) and broad QRS complex 85,20 ms vs. 93,64 ms (p= 0,01).Conclusions:There was low one-year follow-up mortality of 8,1% (35 patients) in the patients with ICD. The patients who did not survive a one-year period were statistically significantly older and had significantly broader QRS complex.

Streszczenie po polsku/Abstract in polish:
Wstęp: Implantacja automatycznego kardiowertera defibrylatora serca (ICD) to uznana metoda zapobiegania nagłym zgonom sercowym, zarówno w profilaktyce pierwotnej jaki i wtórnej. Celem pracy jest retrospektywna analiza rocznego przeżycia po implantacji ICD oraz porównanie wybranych parametrów klinicznych, echokardiograficznych, elektrokardiograficznych i biochemicznych pomiędzy pacjentami którzy przeżyli i nie przeżyli okresu 1 roku po implantacji.
Metodyka: Do badania włączono pacjentów, którzy mieli implantację ICD w Klinice Elektrokardiologii UM w Łodzi w latach 2007-2011 zarówno w profilaktyce pierwotnej jak i wtórnej. Następnie na podstawie danych z Ewidencji Ludności województwa łódzkiego ustalono, którzy pacjenci zmarli i w jakim czasie po implantacji. Oceniano śmiertelność roczną (niezależnie od przyczyny zgonu). Dokonano porównania pomiędzy dwiema grupami pacjentów – którzy nie przeżyli 1 roku (GR I) z pacjentami bez śmiertelności w tym okresie (GR II) według następujących parametrów: wieku chorych w dniu implantacji (wiek) , nadciśnienia tętniczego (HA), przebytych zawałów serca (MI), cukrzycy (DM), stężenia kreatyniny w surowicy (KR), szerokości zespołu QRS w zapisie EKG (QRS), frakcji wyrzutowej lewej komory (LVEF). Pacjenci z CRT-D nie byli włączeni do analizy.
Wyniki: W katach 2007-2011 wykonano 458 pierwszorazowych implantacji kardiowertera defibrylatora.
Wśród pacjentów 81,44% (373 osoby) stanowili mężczyźni. 5,45% (25 osób) zostały utracone z follow-up i nie były brane pod uwagę w dalszych obliczeniach statystycznych. Średnia wieku pacjentów w dniu implantacji wynosiła 61,85±12,05 lat (min. 17 lat, max. 87 lat). Większość 66,28% (287 osoby) otrzymała ICD jednojamowy. W tym okresie całkowita śmiertelność wynosiła 17,32% (75 osób), a roczna śmiertelność 8,1% (35 osób). Średnia długość przeżycia wynosiła 1,31±1,06 roku.
Porównując grupy osób żyjących i nieżyjących nie zauważa się istotnych różnic dla parametrów: przebytych zawałów 59,92% vs 69,05% (p=0,3388), HA 52,11% vs 48,00% (p=0,8545) , DM 40,54% vs 28,00% (p=0,3119), stężenia kreatyniny 1,04mg/dl vs 0,96mg/dl (p=0,4798), LVEF 35,76% vs 30,55% (p=0,389). Istotne różnice w obu grupach są dla średniego wieku, w którym dokonywano implantacji (60,79lat vs 67,49lat, p=0,0015) oraz dla średniej wartości QRS(85,20 vs 93,64, p=0,01).
Wnioski: Roczna śmiertelność pacjentów po implantacji ICD wynosi 8,1% (35 osób). Pacjenci którzy nie przeżyli jednego roku byli istotnie statystycznie starsi oraz mieli istotnie szersze zespoły QRS.

___________________________________________________


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>